|
مطالب آموزشی جهت ارتقا اطلاعات .
|
سیفلیس
عبارت است از یک بیماری آمیزشی مسری که باعث تخریب گسترده بافتی میگردد.
سیفلیس با عنوان «مقلد بزرگ» شناخته شده است زیرا علایم آن شبیه بسیاری
از بیماریهای دیگر است. دستگاه تناسلی، پوست و دستگاه عصبی
مرکزی را درگیر میکند. سیفلیس دو نوع دارد: نوزادان (2-0 هفته) به دنیا
آمده از مادران مبتلا به سیفلیس (نوع مادرزادی) و نوعی که افراد، از تمام
سنین و هر دو جنس را مبتلا میکند که از طریق تماس جنسی آن را کسب میکنند
(نوع مسری).
علایم شایع
مرحله اول
(مسری؛ 6-3 روز پس از تماس ظاهر میشود):
یک زخم قرمز و بدون درد (شانکر) بر روی دستگاه
تناسلی، دهان یا مقعد. این زخم معمولاً در مردان آلت تناسلی و در زنان
مهبل یا گردن رحم را درگیر میکند. مرحله دوم (مسری؛ 6 هفته یا بیش از 6 هفته
پس از ظهور شانکر آغاز میگردد):
بزرگی غدد لنفاوی در گردن، زیر بغل یا کشاله ران
سردرد
بثور بر روی پوست و غشاهای مخاطی آلت تناسلی، مهبل یا دهان. بثور برآمدگیهای کوچک، قرمز و پوستهدهنده *دارد.
تب (گاهی اوقات) مرحله سوم (غیرمسری؛ ممکن است سالها پس از مراحل اول و دوم ظاهر شود)
زوال ذهنی
ناتوانی جنسی
عدم تعادل
عدم احساس یا تیرکشیدن درد در اندامهای تحتانی
بیماری قلبی
علل
میکروب
عامل عفونت در هر دو نوع، تروپونما پالیدوم است.
نوع مادرزادی از طریق جریان خون به جنین منتقل
میگردد.
نوع مسری با تماس جنسی نزدیک با فرد مبتلا به
سیفلیس در مراحل اول و دوم منتقل میشود.
عوامل افزایشدهنده خطر
شرکای جنسی متعدد
فعالیت جنسی بین مردان همجنس باز
پیشگیری
در اوایل بارداری، آزمون سرمی خون از لحاظ سیفلیس را انجام دهید.
از بیبندوباری جنسی اجتناب کنید.
از تماس جنسی با هر فرد مشکوک به ابتلا، خودداری کنید.
عواقب مورد انتظار
با درمان
معمولاً در عرض 3 ماه قابل علاج است. در 10% بیماران،
علی رغم درمان، سیفلیس در عرض یک سال عود میکند. در این صورت درمان
مجدد الزامی است.
درمان
آزمونهای تشخیصی میتوانند شامل بررسیهای آزمایشگاهی
مثل آزمون سرمی خون جهت سیفلیس، بررسی میکروسکوپی ترشح حاصل از شانکرو
بررسی مایع نخاعی باشند. بعد از درمان، آزمونها تکرار میگردند. تمام افراد
درگیر باید درمان دریافت نمایند. پس از درمان هر ماه به مدت 6 ماه بررسیهای
آزمایشگاهی را برای کنترل عود، تکرار کنید.
در صورت نداشتن آلرژی، پنیسیلین تزریقی و اگر
نتوان از پنیسیلین استفاده کرد، سایر آنتیبیوتیکها میتوانند اثر بخشی یکسانی
داشته باشند. در صورت لزوم داروهای موضعی جهت علایم پوستی توصیه میشود.
تا وقتی معالجه شوید از مقاربت جنسی بپرهیزید. سپس در طی مقاربت جنسی از
کاندومهای لاستیکی استفاده کنید.
کوندیلوما آکومیناتا Condylomata acuminata که همان زگیل تناسلی است همراه عفونت با ویروس پاپیلومای انسانی به وجود میآید ( ویروس HPV از ویروسهای DNAدار). ضایعات جلدی پاپول مانند دستگاه تناسلی که خوش خیم هستند به رنگ صورتی مایل به گوشتی . این بیماری تقریبا شایع بوده معمولا از راه جنسی منتقل میشود (تماس پوست با پوست آلوده). تیپهای ۶ و ۱۱ این ویروس مسئول ۹۰٪ موارد کوندیلوما هستند. درمان معمول از بین بردن ضایعات با روشهایی مانند لیزر CO۲ ، نیتروژن مایع و فتودینامیک تراپی با آمینولولونیک اسید میباشد. میزان عود ضایعات بالاست. ایترفرون آلفا نیز در درمان بکار میرود.
شانکروئید ( chancroid ) یا شانكر نرم (آتشك) يكي از بیماریهای جنسی است كه عامل آن باکتری هموفیلوس دو كـرهای (Hemophilus Ducreyi) می باشد . بيماري در مناطق گرمسیری( به خصوص آفریقا) بيشتر ديده مي دوره کمون 2-14 روز است. اولین تظاهر آن بصورت یک جوش کوچک التهابی است که پس از 3-2 روز تبدیل به پوسچول شده و بعد زخم میشود. ضایعه حاشیه مشخصی دارد ، متموج نیست و دردناک میباشد. ضایعه نرم و دردناك است. نسبت ابتلای مرد به زن, 10 به 1 بوده و در 50% موارد همراه با لنفادنوپاتی دردناک و یکطرفه اینگوینال می باشد. در 25% موارد غدد لنفاوی چرکی شده و به خارج سر باز میکند.
پیشگیری
روش های كلی پیشگیری از بيماری های منتقله جنسی مي باشد . شیوع شانكروئيد در مردان ختنه شده سه برابر كمتر است .
درمــان
براي درمان شانكروئيد از آنتی بیوتیك هايي مانند سفتر یاکسون آزیترومایسین ، ایریترومایسین و سیپرو فلوکساسین استفاده مي شود .
بر اساس برآورد سازمان جهانی
بهداشت بیشتر از ۳۳۰ میلیون
مورد جدید بیماریهای مقاربتی قابل درمان از جمله سیفیلیس و سوزاک سالانه در دنیا
بروز می نماید و در واقع روزانه شاهد بروز حدود یک میلیون مورد جدید از بیماریهای
مقاربتی در دنیا هستیم.
طبق گزارش
منابع معتبر جهانی، بیماریهای آمیزشی در دنیا رو به افزایش است و نظر به مسری بودن
این بیماریها و عوارض ناشی از عدم درمان و پیشگیری آن، کنترل بیماریهای آمیزشی
ضروری می باشد.
چون
بیماریهای منتقله از راه تماس جنسی موضوع حساسی است و صحبت کردن آشکار در مورد
آنها، در کشورهای مختلف از جمله ایران آسان نیست و سبب بدنامی می شود ، بیماران یا
به موقع برای درمان مراجعه نمی کنند و یا برای درمان به درمانگران سنتی مراجعه می
کنند. لذا به خوبی معالجه نمی شوند و سبب انتقال و گسترش بیماری می شوند.
در صورت بی
توجهی و عدم درمان به موقع این بیماریها، ممکن است عوارض جدی مانند نازایی ،
حاملگی خارج از رحم ، سرطان گردن رحم، خونریزی شدید و پارگی لوله های رحمی پیش آید
که منجر به مرگ هم می شود. در دو سوم یا بیشتر زنان باردار مبتلا به سیفیلیس اولیه
عفونت از طریق جفت به جنین سرایت می کند. عواقب بیماریهای مقاربتی فقط به خود
بیماران محدود نمی شود . اگر زنان باردار ،مبتلا به بیماریهای
آمیزشی شوند، ممکن است پی آمدهایی نظیر سقط خود به خود ، تولد زودرس ، مرده زایی ،
مرگ داخل رحم، تولد با وزن پایین و عفونت چشمها و ریه ها در جنین و نوزاد ایجاد
شود.
ابتلا به بیماریهای
آمیزشی ، خطر آلودگی به ویروس ایدز را افزایش می دهد و موجب بروز بیماری ایدز و
مرگ بیماران می شود.
بیماریهای
مقاربتی قابل پیشگیری و درمان هستند.
تعریف
بیماریهای
مقاربتی از انواع بیماریهای واگیردار هستند که به طور عمده از طریق آمیزش جنسی با
فرد آلوده انتقال می یابند.انتقال از مادر آلوده به نوزاد و از راه خون هم امکان
دارد. این بیماریها توسط تعدادی از عوامل بیماریزا ایجاد می شوند که باعث بروز
علائمی مانند ترشحات مجرای ادرار در مردان ، ترشح مهبل در زنان ، زخم در ناحیه
تناسلی ، درد در قسمت تحتانی شکم در زنان ، تورم و قرمزی بیضه و تورم غدد لنفاوی
در کشاله ران می گردد. در بعضی ها ، بخصوص در زنان ممکن است عفونت ، علامتی ایجاد
نکند.
کنترل
بیماریهای مقاربتی به سه دلیل زیر دارای اهمیت است:
- به
علت دامنه و گسترش این بیماریها
- به علت ایجاد عوارض جدی
- به علت ارتباط بین بیماریهای منتقله از راه مقاربت و آلودگی به ویروس ایدز
دو نوع از بیماریهای مهم مقاربتی
سوزاک و سیفیلیس هستند. بیماری ایدز هم در این طبقه بندی جای دارد، هر چند که ایدز
از طریق غیر آمیزشی هم منتقل می شود.
عوامل
بیماری زا
بیش از ۲۰ موجود زنده میکروسکوپی مختلف از
جمله باکتری، قارچ ، انگل ، ویروس و … سبب بیماریهای مقاربتی می شوند، ولی
معمولاً علائم و نشانه های یکسانی ایجاد می کنند مثلاً ترشح از مجرای آلت در مردان
و ترشح مهبل در زنان و زخم تناسلی از علائم شایع بیماریهای آمیزشی است.
راههای
سرایت
چنانچه از
نام بیماریها پیداست، راه اصلی انتقال بیماریهای آمیزشی ، نزدیکی جنسی (مهبلی یا
مقعدی) با فرد آلوده است. سایر راههای انتقال عبارتند از:
- از
مادر آلوده به نوزاد در حین حاملگی ، در زمان زایمان و یا بعد از تولد
- از راه انتقال خون و فرآورده های خونی آلوده و اشتراک در سرنگ و سوزن تزریقی آلوده
مهم است بدانیم که شریک جنسی
آلوده ممکن است دارای علامت نباشد و نداند که بیمار است و سبب انتقال و گسترش
بیماری گردد.
بیماریهای
مقاربتی ، خطر آلودگی به ویروس ایدز را افزایش می دهند.
رفتارهای
زیر احتمال انتقال بیماری را افزایش می دهد:
- داشتن بیش
از یک شریک جنسی
- داشتن شریک جنسی که دارای شرکای جنسی متعدد است.
- داشتن انحراف جنسی و نزدیکی با افراد فاسد و بدکاره
- عدم استفاده از کاندوم در هر یک از شرایط یادشده در بالا
راه های ورود عوامل بیماریزا
معمولاً از طریق اندامهای تناسلی، مجاری ادراری ، مخاط دهان و مقعد ، پوست خراش
یافته و خون است.
در زنان و
نیز در مردان، بیماریهای قابل انتقال از راه مقاربت در گروه سنی ۱۵- ۳۰ سال در بالاترین حد است و در سنین
بعدی کاهش پیدا میکند.
عوامل
اجتماعی که بر انتقال این نوع بیماریها تأثیر می گذارند عبارتند از:
تأخیر در درمان بیماریهای منتقله از راه مقاربت به دلایل زیر:
۱٫ زنان مبتلا اغلب علامت ندارند. حدود ۸۰% زنان آلوده به سوزاک ممکن است بدون علامت باشند.
۲٫ ترس از بدنامی ممکن است مردم را به سرپوش نهادن وادارد و این خود سبب افزایش و گسترش آلودگی می شود.
۳٫ ممکن است امکانات بهداشتی – درمانی در دسترس نباشد و یا بیماران استطاعت پرداخت هزینه خدمات را نداشته باشند.
۴٫ ممکن است مردم ترجیح دهند برای اجتناب از بی آبروئی ، به درمانگران سنتی مراجعه کنند.
۵٫ بالاخره ممکن است داروهای لازم را
به طور کامل مصرف نکنند . درمان موثر وقتی امکان پذیر است که بیماران دوره درمان
را کامل کنند.
همراه نیاوردن شرکای جنسی برای درمان
کوتاهی در استفاده از کاندوم برای فعالیت امن جنسی
علاوه بر عوامل اجتماعی و رفتاری یاد شده در بالا، عوامل زیر هم در انتقال بیماریهای مقاربتی موثرند:
سن:
ماهیت مخاط مهبل و دهانه رحم در زنان جوان، آنها را برای آلوده شدن بسیار مستعد می سازد. زنان جوان وقتی بسیار زود ازدواج می کنند و یا از نظر جنسی فعال می شوند، مخصوصاً در معرض خطر بیشتری قرار دارند.
جنس:
بیماریهای مقاربتی ابتدا از طریق تماس جنسی درون مهبلی به زنان منتقل می شود. زنان راحت تر و سریعتر از مردان به بیماریهای مقاربتی مبتلا می شوند.
ختنه:
مردان ختنه شده کمتر از مردان ختنه نشده به بیماریهای مقاربتی مبتلا می شوند.
ازدواج دیرهنگام
در اکثر جوامع افراد معینی ممکن
است وجود داشته باشند که اختصاصاً در مقابل بیماریهای آمیزشی آسیب پذیر باشند و
عبارتند از:
دختران
نوجوانی که از نظر جنسی فعال هستند.
زنانی که دارای چند شریک جنسی هستند.
زنان بدکاره و فاسد و مشتریان آنها
مردان و زنانی که شغل آنها ایجاب می کند که از خانواده خود دور باشند و شرکای جنسی دائمی در درازمدت ندارند.
علائم
مهمترین
علائم و شکایات بیماران مبتلا به بیماریهای مقاربتی عبارتند از:
- ترشح
غیرعادی از مجرای تناسلی زن ( افزایش مقدار، تغییر بو و رنگ)
- سوزش ، خارش و درد در هنگام مقاربت زنان
- هرگونه زخم و یا ضایعه تناسلی
- درد در قسمت تحتانی شکم و درد واضح لگنی در زنان
- تورم (برآمدگی) دو طرفه یا یک طرفه غدد لنفاوی در کشاله ران
- درد، قرمزی و تورم در بیضه ها
- قرمزی، ترشح و تورم چشم در نوزادان
بیماریهای قابل انتقال از طریق
مقاربت در زنها، معمولاً علامتی ایجاد نمی کنند و یا علائم خفیف دارند. بنابر این
زنها کمتر برای درمان مراجعه می کنند. ۸۰% زنان آلوده به سوزاک ممکن است بدون
علامت باشند . البته ۱۰% مردان آلوده به سوزاک هم ،علامتی ندارند.
تشخیص
بیش از ۲۰ عامل بیماریزای مختلف بیماریهای
مقاربتی ایجاد می کنند که معمولاً علائم و نشانه های مشابهی دارند و اگر دقت شود
به آسانی تشخیص داده می شوند. دسترسی به تسهیلات و امکانات آزمایشگاهی به تشخیص کمک
میکند، زیرا بعضی از علائم ، خصوصاً در زنان ممکن است نتیجه علل دیگری غیر از
بیماریهای مقاربتی باشد.
درمان
علاوه بر
درمان بیمار باید همسر و شریک جنسی او نیز درمان شود. اگر یک طرف درمان شود ، چون
بیماری مسری است، چرخه انتقال ادامه می یابد. افراد مبتلا تا بهبودی کامل باید از
تماس جنسی خودداری کنند و این خودداری تا از بین رفتن علائم و دوره کامل درمان
باید ادامه داشته باشد. اگر مبتلایان به بیماریهای مقاربتی نتوانند از فعالیت جنسی
تا بهبودی کامل خودداری کنند باید در تمام مراحل نزدیکی از کاندوم استفاده نمایند.
از آنجایی
که خطر آلودگی به ویروس ایدز در افراد مبتلا به بیماریهای مقاربتی چند برابر می
شود، باید سعی شود طبق توصیه و تجویز پزشک، درمانهای مراقبتی و دارویی لازم انجام
و دوره درمان کامل شود.
وجود قرمزی
و ترشح چشم در نوزادان ، ممکن است با عفونت مادر مرتبط باشد، لذا علاوه بر نوزاد ،
والدین او نیز باید تحت مراقبتهای لازم پزشکی قرار گیرند.
امروزه
بیماریهای مقاربتی قابل درمان هستند ، ولی ممکن است در آینده عوارض آنها قابل
درمان نباشند. همانطور که ایدز درمانی ندارد و بنابر این مهم است که از رفتارهایی
که سبب آلودگی می شوند پرهیز شود.
عواض
بیماریهای مقاربتی
شواهد اخیر
نشان داده است که بیماریهای شایع منتقله از راه مقاربت به انتشار آلودگی به ویروس
ایدز کمک می کنند. افراد مبتلا به بیماریهای آمیزشی از جمله سوزاک، سیفیلیس و … اگر در معرض ویروس بیماری ایدز
قرار گیرند، احتمال آلودگی آنها بیشتر است.
عوارض
بیماریهای مقاربتی که آسیب های جدی به وجود می آورند و گاهی در زنان سبب مرگ هم می
شوند عبارتند از:
- درد کهنه و
مزمن در ناحیه شکم که زن را دچار عذاب جسمی و روحی می کند.
- نازایی در زنان و ناباروری و تنگی پیشابراه در مردان
- سقط خود به خودی
- حاملگی خارج از رحمی
- سرطان دستگاه تناسلی بخصوص گردن رحم
- مرده زایی ، ناهنجاریهای مادرزادی و مرگ نوزاد
- مرگ زن به علت عفونت و سایر عوارض یاد شده
- عفونتهای چشمی بالقوه کور کننده و سینه پهلو در کودکان
بسیاری از زنان ممکن است بدون
آنکه بدانند که مبتلا به بیماری التهابی لگن هستند نابارور شوند. ۵۵- ۸۵ درصد زنان مبتلا به بیماریهای
عفونی لگن ممکن است نابارور شوند.
در اثر
بیماریهای التهابی و عفونی و تنگی لوله های رحمی، خطر بروز حاملگی های خارج از رحم
– که می
تواند سبب مرگ مادر و جنین شود- افزایش می یابد. حاملگی خارج از رحم اگر باعث پارگی لوله
های رحمی شود، خونریزی های شدید ایجاد می کند. در کشورهای در حال توسعه ، حاملگی
های خارج از رحم باعث مرگ ۱- ۵% مادران می شود.
سوزاک در
مردان ممکن است عوارض شدیدی به وجود آورد. آلودگی می تواند از پیشابراه به قسمتهای
دیگر تناسلی انتشار یابد و سبب تنگی مجرا و ناباروری شود، ولی امروز این عوارض
بسیار نادر است.
سیفیلیس در
زمان بارداری ، ممکن است از طریق کیسه آب، جنین را آلوده سازد. حدود ۴۰% حاملگی های زنان مبتلا به
سیفیلیس به سقط جنین، مرده زایی و مرگ در زمانی نزدیک به زایمان ختم می شوند.
باید دانست
که اگر بیماری زود تشخیص داده شود و به موقع درمان شود، کلیه این عوارض قابل
اجتناب هستند. اگر آلودگی به ویروس ایدز که برای آن هیچ درمانی وجود ندارد، به این
مجموعه اضافه شود ، بیماریهای مقاربتی ، آلودگی و ابتلای به ایدز را تسهیل می
کنند، این موضوع اهمیت پیشگیری از بیماریهای آمیزشی را نشان می دهد.
راههای
کنترل و پیشگیری
اگرچه
بیماریهای مقاربتی به طور کلی باعث عوارض جانبی و عواقب زیادی می شوند ولی تلاشهای
محدودی برای کنترل آنها انجام شده است. بنابر این موفقیت های بسیار کمی برای کاستن
شیوع و جلوگیری از موارد جدید بیماریها حاصل گشته است. در نتیجه بیماریهای آمیزشی
سریعاً در تمام جهان و به خصوص در کشورهای در حال توسعه، گسترش و انتشار یافته است.
اهداف اصلی
کنترل بیماریهای مقاربتی عبارتند از:
- قطع نمودن
انتقال عفونت و در نتیجه کاهش موارد جدید بیماریهای مقاربتی
- کاستن از طول مدت زمان عفونت جهت کاهش میزان شیوع و در نتیجه پیشگیری نمودن از گسترش بیماریها، عوارض جانبی و عواقب آن
- کاهش خطر آلودگی به ویروس ایدز
به منظور کاهش انتشار آلودگی
بیماریهای مقاربتی، داشتن راهکارهای علمی ، موثر و قابل دسترس مهم است. پاره ای از
آنها به شرح زیر است:
- تشخیص سریع و درمان به موقع افراد مبتلا به بیماریهای مقاربتی، هم به منظور کاهش انتقال به دیگران و هم به حد اقل رساندن عوارض و عواقب آن
- آموزش بیماران و جامعه در مورد خطرات روابط جنسی ناامن و ترغیب آنها به استفاده از کاندوم و محدود کردن شرکای جنسی
- درمان و آموزش شرکای جنسی بیماران
- هدف قرار دادن گروههای آسیب پذیر
- مراعات اصول اخلاقی و بهداشتی در روابط جنسی و نداشتن رفتارهای جنسی پرخطر
- وفاداری به همسر و داشتن رفتار جنسی مسوولانه
- خویشتن داری در تجرد و اجتناب از روابط جنسی نامشروع قبل از ازدواج و استفاده از کاندوم در هنگام ضرورت
- تمرین رفتارهای بهداشتی از جمله عدم استفاده مشترک از لباسهای زیر در زنان و استحمام و …
- ادرار کردن بعد از نزدیکی و شستشوی نواحی تناسلی بعد از مقاربت
- توجه به بروز هر گونه علامت بیماریهای جنسی در خود و همسر
- شناسایی و آموزش گروه هایی خاص از مردم نظیر کارگران مهاجر و سیار و آنهایی که به هر علتی برای انجام کار از خانواده خود به مدتهای طولانی دورند.
موانعی که در سر راه کنترل
بیماریهای مقاربتی قرار دارند و باید متوجه آنها بود عبارتند از:
- تغییر در رفتارهای جنسی مشکل است. رفتارهای جنسی با فرهنگ هر منطقه شکل می گیرد و با مذهب تاثیر می پذیرد. تغییر در رفتارهای جنسی، به دلیل آنکه موضوع بسیار شخصی و عمیقاً ریشه دار است مشکل است. استفاده از داروها، از جمله الکل ، توانایی افراد را برای تصمیم گیری خوب و عاقلانه بر ضد آلودگی به بیماریهای مقاربتی و آلودگی به ویروس ایدز مختل می سازد. خوشبختانه وجود فرهنگ اسلامی و ترویج اخلاق حسنه موجب پیشگیری از بیماریهای مقاربتی می شود و لذا ترویج فرهنگ بیگانه از جمله موانع و مشکلات محسوب می شود.
- بحث در مورد روابط جنسی خیلی هم ساده و آسان نیست. افراد ممکن است از سوال کردن در مورد اطلاعاتی که نیاز دارند، خجالت بکشند و برای درمان دیر مراجعه کنند و بخصوص از دادن مشخصات شرکای جنسی خود ابا داشته باشند.
- بسیاری از بیماران بدون علامت هستند . افراد مبتلا به بیماریهای آمیزشی ممکن است علامتی نداشته باشند و بیماری را منتشر کنند و این امر مشکلات فراوانی در راه کنترل و جلوگیری از بیماریهای آمیزشی فراهم می آورد.
- درمان همیشه آسان و یا موثر نیست. بعضی از باکتریها نظیر عامل سوزاک به داروهای مصرفی مقاوم می شوند. مقاومت به داروها مستلزم تغییر داروهای انتخابی است. تولید واکسن برای بیماریهای مقاربتی نظیر آلودگی به ویروس ایدز ، به علت تغییرات مستمر ویروس در حال حاضر امکان ندارد.
می توان با بکار بردن شیوه های
زیر بر دامنه مراقبت و کنترل افزود:
· رازداری و تضمین پنهانی و محرمانه عمل کردن در درمان موارد
· بدنام نکردن افراد
· برقراری ارتباط درست جلب اعتماد و احترام به بیماران
· ارائه خدمات در زمان مناسب و کاهش زمان انتظار
· کمک به پرداخت قسمتی از هزینه درمان
ایدز
عبارت است از بوجود آمدن ضعف عمده در دستگاه ایمنی بدن (نقص ایمنی). این امر باعث کاهش توانایی بدن در مقابله
با عفونتها و توانایی سرکوب سلولهای غیرطبیعی مثل سلولهای سرطانی میشود. ویروس ایدز سلولهای ایمنی موجود در خون (لنفوسیتها) و سلولهای ایمنی موجود در بافتها مانند مغز استخوان، طحال، کبد و گرههای لنفاوی) را درگیر میسازد. این سلولها در تولید پادتن برای
مقابله با بیماریها و سرطانها نقش دارند. در مجموع باید گفت که ایدز یک نوع نقص ایمنی
ثانویه است که در سیر عفونت با ویروس ایدز ایجاد میشود.
علت بیماری
عامل
بیماری ایدز یک نوع ویروس از گروه رترو ویروسها است که باعث کاهش توانایی سیستم ایمنی
بدن میزبان میشود. علایمی که ما در بیماری ایدز میشناسیم مربوط به بیماریهایی
است که در اثر نقص دستگاه ایمنی بدن تولید میشوند. در اکثر بیماریهای ویروسی وضع
به این منوال است که سلولهای مملو از ویروس ویروسها را آزاد کرده و این ویروسها
خود را با پادتنهای آماده مواجه میبینند. در چنین وضعی بیماری شخص برطرف میشود. اما در مورد ویروس ایدز وضع به گونهای دیگر است.
در
اینجا اولین ویروسی که وارد اولین سلول میزبان میشوند از حمله پادتنها در امان میمانند.
ویروسهای جدیدی که از سلول خارج میشوند بعضا توسط پادتنها خنثی میشوند اما ژنهای
اولیه در درون سلول میزبان به تولید ویروس ادامه میدهند. ممکن است که ویروس در
بدو ورود به سلول میزبان به صورت غیر فعال درآید و بعد از گذشت چندین سال به مساعد
شدن اوضاع فعالیت بیماریزایی خود را آغاز کند. این ویروس دستگاه ایمنی بدن را
تضعیف میکند و در این یک سرماخوردگی ساده هم میتواند برای شخص مشکل ساز باشد.
سیر بیماری و علایم آن
ابتلا
به بیماری ایدز در اغلب موارد با عوارض سادهای مانند اسهال ، خارش پوست و افزایش
خفیف حرارت بدن شروع میشود. این عوارض پس از چند هفته خودبخود برطرف میشود و شخص
خیال میکند که به سرماخوردگی دچار بوده است. از آنجا که ساخته شدن پادتنهای موثر
حدود 14 روز طول میکشد دراین زمان جدال بین ویروسها و پادتنها در جریان است. پس
از سپری شدن این مرحله دورانی فرا میرسد که حال شخص بیمار خوب میشود اما در خون
او پادتن ضد ایدز را میتوان تشخیص داد و از خون وی ویروس ایدز را بدست آورد.
لنفوسیت T4 که
مبتلا شده است شروع به تقسیم میکند همین امر باعث تورم غدد لنفاوی میشود. تورم غدد لنفاوی گاه ماهها یا سالها بعد از ابتلای
اولیه پدیدار میشود و میتواند مدتها به همان حال باقی بماند. در بسیاری از موارد
هم ناراحتیهای جدی دیگری به آن اضافه میشود. بیماران اکثرا به شدت لاغر میشوند
چون دیواره روده آنها مواد غذایی را بطور کامل جذب نمیکند. در اروپا که تغذیه
مردم رضایت بخش است کم شدن وزن چندان مخاطره آمیز نیست. اما در بعضی کشورهای جهان سوم که مردم با سوء تغذیه دست به
گریبانند کاهش وزن فرد را نحیف میکند.
عرق
کردن در شب و احساس خستگی ، التهاب بیضهها از سایر علایم این بیماری است. مرحله
بعدی که در آن تصویر نهایی بیماری ایدز به نمایش گذاشته میشود حاصل از درهم شکسته
شدن کامل سیستم دفاعی بدن است. تعداد سلولهای لنفوسیت T4
به شدت
کاهش یافته است و در این حالت انواع بیماریهای باکتریایی ، ویروسی و انگلی قادر
هستند که فرد مبتلا را از پای بیاندازند.
عوامل تشدید کننده بیماری
تماس جنسی با افراد آلوده. همجنسبازها در معرض بیشترین خطر هستند.
بیبند و باری جنسی
استفاده از سرنگهای آلوده برای تزریق مواد مخدر
تزریق خون یا فرآوردههای خونی آلوده
مواجهه کارکنان بیمارستانها و تکنسینهای آزمایشگاهی با خون ، مدفوع ، یا ادرار افراد آلوده به ویروس ایدز.
پیشگیری
از تماس جنسی با افراد آلوده یا افرادی که مواد مخدر تزریقی مصرف میکنند خودداری شود.
از کاندوم استفاده شود.
از بیبندوباری جنسی خودداری شود.
خون یا فرآوردههای خونی باید از لحاظ آلودگی بررسی شده باشد.
تشخیص بیماری
تشخیص این بیماری از طریق آزمایش خون امکانپذیر است. خوشبختانه در کشور ما این آزمایش به صورت رایگان انجام میشود تا افراد مختلف از سلامتی خود اطمینان حاصل کنند.
درمان
در حال
حاضر داروها در معالجه عفونت ایدز مؤثر نیستند. برای مقابله با عفونتها یا
پیشگیری از آنها ممکن است آنتیبیوتیک تجویز شود. داروهای ضد ویروسی مانند دیدانوزین ، استاوودین ، زالسی تابین ،
زیدوودین و نیز داروهای مهارکننده پروتئاز در درمان عفونت با ویروس
ایدز مورد استفاده قرار میگیرند و ممکن است پیشرفت بیماری را به تأخیر اندازند.
تجویز آنها باید توسط پزشکان با تجربه انجام پذیرد. با این داروها (مثل
زیدووین) میتوان انتقال عفونت به نوزادان مادران حامله را کاهش داد.
تحقیقات زیادی در رابطه با داروهای جدیدتر و واکسن آن از طریق مهندسی ژنتیک در دست انجام هستند.
درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
اگر شما یا یکی از اعضای خانوادهتان علایم عفونت ایدز را دارید.
اگر پس از تشخیص، علایم یک عفونت دیگر ظاهر شوند (تب، سرفه، یا اسهال).
اگر دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شدهاید. داروهای مورد استفاده در درمان، عوارض جانبی بسیاری دارند.
1 - اصولا ً در مقايسه با ساير بيماري ها ، سوزاک بيماري خيلي مسري اي نمي باشد . در 4/1 مردان در موقع آميزش با زن مبتلا ، امکان آلودگي وجود دارد که استفاده از کاندوم اين نسبت را کمتر هم مي کند .
2- راه ورود ميکروب در مردان ؛ قسمت قدامي مخاط مجراي ادرار مي باشد که منجر به اورتريت (Urthritis) مي گردد .
3- سوزاک در مردان ابتدا از ناحيه ي قدامي مجراي ادرار شروع مي شود . دوره ي نهفتگي بيماري از يک روز تا چند هفته و بطور متوسط 3 تا 5 روز مي باشد . 10% مردان مبتلا ممکن است بدون علامت باشند .
4 - اولين علامت ؛ احساس سوزش در مجرا و تکرر ادرار مي باشد . پس از آن ، ترشح موکوئيدي به وجود مي آيد که به سرعت چرکي مي شود (discharge) . ترشح غليظ ، چسبنده و به رنگ زرد يا سبز مايل به زرد است ، بوي نامطبوعي دارد و روي لباس زير هم اثر مي گذارد
5 - در صورتي که بيماري درمان نشود ، عفونت به ساير قسمت هاي دستگاه تناسلي منتشر مي شود . عفونت قدامي مجراي ادرار به طرف خلفي و نسوج مجاور توسعه مي يابد و مي تواند ايجاد واکنش التهابي و آبسه هاي پري اورترال و تنگي دائمي مجراي ادرار را نمايد .
6 - متعاقب ورم اپيديديم ( محل تحرک و تکامل نهايي اسپرماتوزوئيدها ) ، ممکن است هيدروسل ثانويه ي بيضه ايجاد گردد . ورم اپيديدم معمولا ٌ يکطرفه است که اگر دو طرف را درگير کند ، بيمار عقيم خواهد شد .
7 - اگر کانال دفران ( مجراي مني بر ) آلوده شود ، ممکن است درد شکم با آپانديسيت حاد و پري تونيت ( عفونت پرده ي صفاق شکم ) اشتباه شود .
8- گاهي اوقات تورم غدد لنفاوي کشاله ي ران و ادم آلت ( تورم آلت ) مشاهده مي شود .
9 -علاوه بر انتشار موضعي از کانون اوليه ي عفونت به دستگاه ادراري - تناسلي ، انتشار جايگزيني گنوکوک در نقاط مختلف بدن ايجاد عفونت منتشر (Disseminated Gonococcal Infection - DGI) نموده و موجب بروز تظاهرات عمومي نظير تب خفيف ، درماتيت ( عفونت پوست ) ، آرتريت ، ميوکارديت ( مشکلات عمومي قلب ) ، مننژيت ، هپاتيت ، التهاب عنبيه و جسم مژگاني (Anterior Oveitis) و ... مي گردد .
10 - انواعي از ميکروب که ضايعات منتشر ايجاد مي کنند ؛ به پني سيلين حساس و به اثر باکتريسيدال ( باکتري کشي ) سرم انسان مقاوم هستند .
سوزاک در زنان
1 - سوزاک در زنان ، ابتدا گردن رحم و سپس مجراي ادرار را آلوده مي نمايد و به ندرت مخاط واژن آلوده مي شود زيرا اولا ً جدار واژن در برابر عفونت مقاومت زيادي دارد و ثانيا ً در سلول هاي مخاط آن مقدار زيادي گليکوژن موجود است که سبب رشد و نمو لاکتوباسيل دودرلين ( نوعي باکتري ) و اسيدي شدن واکنش مهبل مي گردد و اين محيط اسيدي به ميکروب هاي بيماريزا اجازه ي رشد مي دهد .
2- دوره ي نهفتگي در زنان طولاني تر از مردان بوده و بطور متوسط دو هفته است .
3 - در 3/1 زنان مبتلا به سوزاک اگر کشت هم مثبت شود ( يعنب باکتري عامل وجود داشته باشد ) ، علامتي وجود نداشته است .
4 - مهم ترين علامت اورتريت در زنان ؛ احساس سوزش در هنگام ادرار کردن و بعضي اوقات تکرر ادرار مي باشد . برخي از موارد ممکن است داراي ترشح مجرا باشند . معمولا ً مجراي ادرار متورم و قرمز مي باشد .
5 - در کساني که به سرويسيت ( عفونت گردن رحم ) مبتلا مي گردند ، ممکن است علامتي وجود نداشته و يا گردن رحم قرمز بوده و داراي ترشحات چرکي باشد .
6 - در بعضي موارد هم علايمي از قبيل ديزوري ( Dysuria) ، تکرر ادرار ، حساسيت فرج ، ديسپازوني ( مقاربت دردناک ) ، درد پشت و نامرتبي قاعدگي وجود دارد .
7 - در صورتي که بيمار درمان نگردد ، بيماري به صورت مزمن درمي آيد و عفونت به قسمت هاي ديگر دستگاه تناسلي و حتي به داخل صفاق ( پرده ي شکمي ) راه مي ياد و باعث آبسه و پري تونيت لگن مي شود .
8 - مهم ترين شکل ؛ بيماري آماسي لگن (Pelivic Inflammatory Disease - PID ) مي باشد که در 20% زنان مبتلا به وجود مي آيد و باعث عفونت لوله هاي فالوپ ( محل لقاح اسپرم با تخمک ) گرديده و سالپنژيت ايجاد مي نمايد .
9 - تشکيل آبسهيا عفونت لوله ها منجر به چسبندگي و انسداد و درنتيجه عقيمي و حاملگي خارج رحم مي گردد . از طرف ديگر در هنگام انسداد لوله ها بعلت خارج نشدن ترشحات آن ها ، باکتري هاي ديگر باعث تشديد عفونت مي شوند که در اين صورت ضايعات همراه با درد بوده و درمان آن مشکل است .
10 - بيماري آماسي لگن در کساني که براي جلوگيري از بارداري از IUD استفاده مي کنند بيشتر است و در افرادي که قرص ضد حاملگي مصرف مي کنند کمتر ديده مي شود .
11 ) علاوه بر انتشار موضعي به دستگاه ادراري - تناسلي ، عفونت منتشره ي گنوکوکي (DGI) در 1 تا 3 درصد موارد پيش مي آيد که بيشتر در زنان و اغلب در زمان حاملگي يا دوران قاعدگي بخ وجود مي آيد .
12- در مرحله ي باکتريمي ( ورود باکتري به خون ) معمولا ً تب و لرز وجود دارد .
ولوو واژنيت در دختران
1 - ولوو واژنيت در دختربچه ها همراه با عفونت مقعد مشاهده مي گردد .
2 - ولوو واژنيت در دختران جوان ( که قبلا ً تصور مي شد به وسيله ي وسايل خواب و يا حوله منتقل مي شود ) ، معمولا ً بعلت وجود باکتري هاي چرک زاي ديگر است و اگر عامل ايجاد آن گنوکوک تشخيص داده شود ، از طرق جنسي يا استفاده از رختخواب آلوده ي والدين اين بيماري را دريافت کرده اند .
3 - اکثر مبتلايان از خارش و ترشح مختصر واژن که باعث رنگي شدن لباس زير مي شود ، شکايت مي کنند .
4 - در معاينه ؛ فرج متورم و ملتهب مي باشد و ترشحات چرکي در واژن و مجراي ادرار ديده مي شود .
5 - اين آلودگي را بايد از وسايل ولوو واژنيت هاي شايع که بعلت رعايت نکردن بهداشت ، عفونت هاي اشريشياکولي ( نوعي باکتري ) و وارد شدن جسم خارجي به واژن مي باشند ؛ جدا کرد .
اپيدميولوژي سوزاک
1 - سوزاک ؛ يک بيماري مقاربتي است که در سراسر جهان وجود دارد و در اثر آزادي روابط جنسي پايدار مي ماند ، زيرا طريقه ي انتقال آن مقاربت جنسي است .
2 - اين بيماري بيشتر در افراد مجرد بخصوص در سنين نوجواني که فعاليت جنسي آن ها حداکثر است ، شايع مي باشد . حداکثر مبتلايان در گروه سني بين 15 تا 20 سال و پس از آن بين 25 تا 30 سال مي باشند .
3 - بيماري سوزاک از سال 1995 به بعد در کشورهاي مختلف جهان روبه افزايش است . عواملي که باعث اين افزايش مي باشند عبارتند از : افزايش آميزش هاي جنسي و هموسکسوآليته ( همجنسگرايي ) / افزايش جمعيت دنيا پس از جنگ / صنعتي شدن و هجوم به شهرها / نقل و انتقال سريع جمعيت و مهاجرت / عدم رعايت اصول مذهبي و اخلاقي بخصوص در نسل جوان / مقاومت ميکروب به آنتي بيوتيک / روش هاي مختلف جلوگيري از حاملگي / وجود زنان و مردان بيمار بدون علامت / نداشتن مصونيت / نداشتن آموزش جنسي / دوره ي نهفتگي کوتاه بيماري و انتقال سريع در اين دوره که قطع زنجيره ي انتقال را مشکل مي سازد .
پيشگيري و کنترل بيماري سوزاک
1 - با وجود اينکه تابحال معالجه ي بيماري بسيار مؤثر بوده است ، تعداد مبتلايان به بيماري روبه ازدياد است .
2 - استفاده از کاندوم ؛ قابل اعتمادترين روش هاست .
3 - در نظاميان براي پيشگيري از پني سيلين استفاده مي شده است .
درمان بيماري سوزاک يا گنوره
1- به طور کلي بيماري را مي توان با تجويز دوز بالاي پني سيلين درمان کرد .
2 - نمونه هايي از ميکروب که به پني سيلين مقاومند را مي توان با تزريق داخل عضلاني 2 گرم اسپکتينومايسين درمان نمود .
3 - در موارد لزوم از آنتي بيوتيک هاي ديگري مانند کانامايسين ، باکتريم و همچنين اريترومايسين ، اسپيرامايسين ، سفالوزيدين ، سفوکسي تين و ... مي توان استفاده کرد .
4 - هنگامي که سوزاک با عوارض همراه باشد ، در هر مورد درمان بخصوصي لازم است .
یک
راهبرد جدید درمانی، استفاده از آزیترومایسین به عنوان درمان دارویی اولیه و نه
جایگزین، برای زنان باردار مبتلا به عفونت با کلامیدیا تراکوماتیس است. عفونت با
نایسریاگونورهآ مقاوم به کینولون در ایالات متحده همچنان در حال افزایش است؛ از
این رو، کینولون دیگر برای درمان این نوع عفونت توصیه نمیشود. درمان زودرس شریک
جنسی در هنگام مخاطب قرار گرفتن پزشکان در مورد لزوم درمان شرکای جنسی بیمارانی که
عفونت با نایسریاگونورهآ یا کلامیدیا تراکوماتیس در آنها تشخیص داده شده، گزینه دیگری
را پیش روی آنها قرار میدهد. در حال حاضر تینیدازول در ایالات متحده موجود است و
میتوان از آن برای درمان تریکومونیازیس، شامل موارد مقاوم به مترونیدازول،
استفاده کرد. دورههای کوتاهتری از درمان ضدویروسی برای درمان دورهای هرپس
تناسلی راجعه قابل استفاده است. به علت وجود مقاومت فزاینده، در صورت استفاده از
آزیترومایسین به عنوان درمان جایگزین سیفیلیس اولیه یا ثانویه، پیگیری دقیق بیمار
ضروری است. میزان ابتلا به لنفوگرانولوم ونروم در هلند به طور غیرمنتظرهای افزایش
یافته و از این رو در ایالات متحده نیز لازم است که پزشکان همچنان مراقب علایم این
بیماری باشند. مراکز کنترل و پیشگیری بیماریها (CDC)(۱) اخیرا راهکارهای روزآمدی برای پیشگیری و
درمان بیماریهای آمیزشی(۲) منتشر
کردهاند. این راهکارها با استفاده از مروری نظاممند روی شواهد به دست آمده از
زمان انتشار راهکارهای سال ۲۰۰۲،
به علاوه مشاوره با صاحب نظران تنظیم شدهاند.
● آموزش سلامت
آموزش و مشاوره راهبردهای اصلی در
پیشگیری و کنترل بیماریهای آمیزشی هستند. ارزیابی بیمار از این لحاظ دربرگیرنده
توجه به مسایل کلیدی سلامت جنسی است، که از آنها تحت عنوان «پنج P» یاد میشود: شرکای جنسی (Partners)، پیشگیری از بارداری
(Prevention of pregnancy)، محافظت در برابر بیماریهای آمیزشی (Protection against STDs)، نوع رفتار جنسی (Practices) و
سابقه قبلی بیماریهای آمیزشی (Past
history of STDs). اشاره به این اطلاعات در گفتگو با بیمار
برای پزشک این فرصت را فراهم میآورد که ضمن درنظر گرفتن عوامل خطرزا و اهداف
مدنظر مختص هر بیمار، مشاوره و آموزش را به وی ارایه دهد. به کارگیری مصاحبههای
انگیزشی (motivational
interviewing) بر رفتارهای اختصاصی بیمار متمرکز است و
بر حرکت به سمت اهدافی برای کاهش خطر که متناسب با شرایط فردی هر بیمار و قابل
دسترسی باشند تاکید بیشتری دارد. علایم و تشخیص موارد منتخب بیماریهای آمیزشی در جدول
۱
فهرست شدهاند
به علاوه، یک جلسه ویزیت به منظور
غربالگری، تشخیص یا درمان بیماریهای آمیزشی، فرصت آموزش بیمار درباره ویروس نقص ایمنی
انسانی (HIV) را
برای پزشک فراهم میکند. بیماران ممکن است از این امر آگاه نباشند که وجود یک
عفونت آمیزشی، در صورت مواجهه با HIV، ممکن است انتقال این ویروس را تسهیل
کند. از آنجایی که برخی بیماران HIVمثبت
از وضعیت خود بیخبرند، در حال حاضر CDC غربالگری
از نظر HIV را
در تمام مراکز ارائه خدمات سلامت توصیه میکند. هرچند ممکن است بیماران تصمیم بگیرند
که مورد آزمایش قرار نگیرند، اخذ رضایت مکتوب برای انجام این آزمایش دیگر توصیه
نمیشود (مگر این که مقررات ایالتی الزامآور باشند).
● کلامیدیا تراکوماتیس
کلامیدیا تراکوماتیس شایعترین بیماری
عفونی است که در ایالات متحده گزارش میشود، به طوری که در سال ۲۰۰۴ حدود یک میلیون مورد این عفونت گزارش
شد. موارد کمی از توصیههای مربوط به درمان افراد مبتلا به عفونت کلامیدیا تراکوماتیس
تغییر کردهاند؛ با این حال، آزیترومایسین (Zithromax)، اکنون به جای درمان جایگزین، به عنوان درمان اولیه در زنان
باردار توصیه میشود و نسبت به دیگر داروها ارجح است (جدول ۲). این تغییر به این علت اعمال شد که شواهد
اخیر آزیترومایسین را به عنوان دارویی بیخطر و مؤثر در بارداری مطرح کردهاند.
● نایسیریا گونورهآ
از زمان انتشار راهکارهای سال ۲۰۰۲ برای درمان عفونتهای آمیزشی، میزان
مقاومت نایسریاگونورهآ به کینولونها کماکان افزایش یافته است. با افزایش مقاومت،
توصیههای درمانی نیز مجددا تغییر میکنند. توصیههای پیشین روی سطوح بالای مقاومت
در نواحی آسیا و اقیانوسیه، کالیفرنیا، هاوایی و برخی جمعیتهای خاص در ایالات متحده
(مانند مردانی که با مردها رابطه جنسی دارند) متمرکز بودند. در سال ۲۰۰۴، ۸/۶% ایزولههای
جمعآوری شده توسط پروژه مراقبت پیگیرانه ایزولههای گونوکوکی CDC(۱) به سیپروفلوکساسین (Cipro) مقاوم بودند؛ وقتی نمونههای مربوط به
کالیفرنیا و هاوایی کنار گذاشته شدند، ۶/۳%
ایزولهها مقاوم بودند. نایسریاگونورهآ
مقاوم به کینولون در مردانی که با مردها رابطه جنسی دارند (۸/۲۳%) شایعتر
از مردانی است که منحصرا با زنها رابطه جنسی دارند (۹/۲%)؛
با این حال، میزان مقاومت نایسریاگونورهآ به کینولونها در افرادی که با جنس
مخالف رابطه دارند همچنان در حال افزایش است. در مردانی که با زنها رابطه جنسی
دارند، شیوع این عفونت از ۹/۰%
در سال ۲۰۰۲
به ۸/۳%
در سال ۲۰۰۵
افزایش یافت و دادههای اولیه مربوط به شش ماه اول سال ۲۰۰۶ حاکی از افزایش آن به ۷/۶% بود.
راهکارهای جدید این تغییرات را منعکس کردهاند(جدول ۳)، به طوری که کینولونها دیگر برای
درمان عفونت با نایسریاگونورهآ توصیه نمیشوند.
● درمان زودرس شریک جنسی
توصیه به درمان شرکای جنسی افرادی که در
آنها یک عفونت آمیزشی تشخیص داده شده به منظور کاهش خطر عفونت مجدد و کاستن از
بروز و شیوع عفونتهای آمیزشی در شبکههای اجتماعی کار استانداردی است. هدف اولیه
این است که شریک جنسی بیمار به منظور آزمایش، درمان و آموزش توسط پزشک ویزیت شود.
با این حال، ممکن است موقعیتهای بالینی وجود داشته باشند که انجام این کار در
آنها امکانپذیر نباشد (مثلا به دلیل مشکلات بیمار، شریک جنسی وی یا محدودیت
منابع). در چنین شرایطی، CDC به
پزشکان توصیه میکند که درمان زودرس شریک جنسی را مد نظر قرار دهند. درمان زودرس
شریک جنسی عبارت است از درمان شرکای جنسی افرادی که یک عفونت آمیزشی در آنها تشخیص
داده شده بدون انجام ارزیابی یا مشاوره برای پیشگیری. این کار معمولا با ارایه
درمان مناسب به بیمار به منظور دادن به شریک جنسی خود انجام میگیرد. سه کارآزمایی
شاهددار تصادفی شده با حمایت CDC پیامدهای
رفتاری و بالینی درمان زودرس شریک جنسی را با برنامههای سنتی درمان از طریق بیمار
یا ارجاع به پزشک مقایسه کردهاند. به
طور خلاصه، شواهد به دست آمده به نفع درمان زودرس شریک جنسی به عنوان یک گزینه در
بیماران مبتلا به عفونت نایسریاگونورهآ یا کلامیدیا تراکوماتیس است؛ با این حال،
مهم است که پزشکان از الزامات قانونی ایالت خود در این زمینه آگاه باشند.
● تریکومونیازیس
از زمان انتشار راهکارهای سال ۲۰۰۲ برای درمان عفونتهای آمیزشی، گزینههای
درمانی و تشخیصی برای تریکومونیازیس باز هم ارتقا یافتهاند. اداره غذا و داروی ایالات
متحده (FDA) تینیدازول (Tindamax)، نوعی نیتروایمیدازول مشابه مترونیدازول (Flagyl) را برای درمان تریکومونیازیس تأیید کرده
است. مروری بر کارآزماییهای شاهددار تصادفیشده پیشنهاد میکند که تینیدازول
معادل یا بهتر از مترونیدازول است، به طوری که میزان بهبود با رژیم توصیهشده مترونیدازول
۹۵%–۹۰% و با رژیم توصیهشده تینیدازول ۱۰۰%-۸۶%
بود (جدول
۴). به
علاوه، تخمین زده میشود که حدود ۵%–۵/۲%
ایزولههای تریکوموناس واژینالیس در حال حاضر سطوحی از مقاومت به مترونیدازول را
نشان میدهند. تینیدازول نیمهعمر سرمی بیشتر و نفوذ بهتری به بافتهای ادراریـتناسلی
دارد، که این امر آن را به عنوان درمانی بالقوه برای تریکومونیازیس مقاوم به
مترونیدازول مطرح میکند. گزینههای تشخیصی برای تریکومونیازیس نیز گسترش یافتهاند.
هرچند شایعترین روش تشخیصی برای تریکومونیازیس بررسی میکروسکوپی ترشحات واژینال
است، حساسیت این روش تنها ۷۰%–۶۰% است. سایر آزمون های قابل انجام بر
بالین(۱) که
مورد تأیید FDA هستند
عبارتند از آزمون سریع اوسوم برای تریکوموناس(۲) که از فناوری کاغذ تشخیصی با جریان
مویینگی کروماتوگرافی(۳) استفاده
میکند و آزمون شناسایی میکروب BD
Affirm VPIII(۴) که یک آزمون با پروب اسیدنوکلئیک است.
هر دو آزمون بیش از ۸۳%
حساسیت دارند و بیش از ۹۷%
اختصاصی هستند؛ با این حال، نتایج مثبت کاذب در نواحی با شیوع کم بیماری منشأ
نگرانی هستند.
● ویروس هرپس سیمپلکس تناسلی
بیشتر افراد مبتلا به عفونت با ویروس
هرپس سیمپلکس (HSV) تناسلی
نشانههای بالینی این بیمار را بروز نمیدهند. با این حال، درمان ضدویروسی در
افراد واجد علایم بالینی تا حدودی علایم را تخفیف میدهد و به علاوه از بار ویروس
و توان بالقوه آن برای انتقال میکاهد. سایر جایگزینها برای درمان دورهای HSV تناسلی راجعه مستلزم دوره درمان کوتاهتری
هستند (۱
یا ۲
روز درمان در مقابل ۵
روز) . درمان سرکوبکننده میتواند عود HSV تناسلی را در بیماران با حداقل ۶ عود در سال تا حد ۸۰%–۷۰% کاهش دهد؛ با این حال، در ویرایش جدید
راهکارها، تأکید بیشتری بر استفاده از درمان سرکوبکننده برای کاستن از انتقال
بیماری شده است. در یک مطالعه، درمان روزانه با ۵۰۰ میلیگرم
والاسیکلوویر (Valtrex) میزان
انتقال ویروس را در افرادی که با جنس مخالف رابطه جنسی دارند کاهش داد. به بیماران
مبتلا به HSV توصیه
میشود که بدون توجه به تعداد موارد عود در سال درمان سرکوبکننده را به عنوان
بخشی از راهبرد کلی در کاهش انتقال در نظر بگیرند.
● سیفیلیس
در سال ۲۰۰۵ میزان سیفیلیس اولیه و ثانویه برای
پنجمین سال متوالی به بیشترین سطح خود از سال ۱۹۹۷ رسید (۸.۱۷۶ مورد گزارش شد). پنیسیلین G بنزاتین همچنان به عنوان درمان اولیه
آنتیبیوتیکی توصیه میشود راهکارهای CDC همچنین
شامل بحثی درباره درمان با داکسیسیکلین (Vibramycin)، تتراسیکلین و سفتریاکسون (Rocephin) در بیماران حساس به پنیسیلین است.
استفاده از آزیترومایسین نیز مورد بحث قرار گرفته است. هرچند مطالعات پیشین
پیشنهاد میکردند که تجویز آزیترومایسین به صورت تک دوز ۲ گرمی
ممکن است مؤثر باشد، بروز موارد متعددی از شکست درمان، به علاوه موارد گزارش شده
از مقاومت ایزوله ها به آن پیشنهاد میکنند که در صورت استفاده از آزیترومایسین،
پیگیری نزدیک بیمار ضروری است.
● لنفوگرانولوم ونروم
لنفوگرانولوم ونروم ناشی از واریانهای
سرولوژیک L۱،
L۲ یا L۳ کلامیدیا تراکوماتیس است. هرچند این بیماری هنوز در ایالات متحده
و کشورهای اروپای غربی ناشایع است، در سال ۲۰۰۴ در هلند افزایش قابلملاحظه موارد آن
در مردانی که با مردها رابطه جنسی دارند مشاهده شد. واکنش CDC به این افزایش به صورت افزودن اطلاعاتی
درباره تظاهرات بالینی لنفوگرانولوم ونروم به راهکارها بود. این تظاهرات میتواند
شامل یک پاپول غیرحساس در محل تلقیح که ممکن است بعد از ۳۰–۳ روز زخمی شود و نشانههای پروکتوکولیت
(مانند ترشح موکویید یا خونی، درد مقعد، یبوست، تب و زورپیچ) در بیماران دارای
سابقه مواجهه رکتال با باکتری باشد. وقوع این علایم در بیماران در معرض خطر نشاندهنده
لزوم ملاحظات تشخیصی و درمانی بیشتر است. از آنجایی که کشت و آزمون تقویت اسید نوکلئیک
برای لنفوگرانولوم ونروم با منشأ کلامیدیا تراکوماتیس اختصاصی نیستند، تشخیص اغلب
بالینی است. اگر بیمار علامتدار باشد و نیاز به تعیین تیپ اختصاصی عامل بیماریزا
را باشد، اغلب تماس با ادارات ایالتی یا محلی سلامت لازم است. CDC همچنان توصیه میکند در صورتی که علایم
یا نتایج آزمون ها مطرحکننده لنفوگرانولوم ونروم باشند، از یک دوره سههفتهای داکسیسیکلین
استفاده شود، هرچند اریترومایسین نیز یک درمان جایگزین برای بیماری است
سوزاک، گنوره التهاب گنوکوکی مجرای ادراری بیماری جنسی است که از طریق تماس جنسی منتقل میشود و عامل آن گنوکوک میباشد. در مردان ۷-۲ روز پس از تماس جنسی با فرد آلوده ترشحات چرکی از مجرای ادرار خارج شده و میزان دفع ادرار نیز افزایش وهمچنین در هنگام ادرار مقدار کمی خون از مجاری ادرار خارج شده و مقدار باقی مانده در مجاری به صورت خون لخته شده از مجاری ادرار خارج میگردد. درصد کمی از مردان بدون نشانه بالینی هستند. در خانمها پس از آلودگی، التهاب دهانه رحم بوجود آمده که در بیشتر موارد بدون نشانه است ولی در برخی از خانمها پس از نزدیکی ترشحات غیرعادی یا خونریزی وجود دارد.
در بیست درصد از موارد، عفونت در مراحل عادت ماهانه به رحم رسیده و باعث التهاب رحم، لوله های زهدان و برخی نواحی لگن میشود که گاهی چنین حالتی منجر به نازایی و یا حاملگی خارج از رحم میشود.
دختران در سنین قبل از بلوغ ممکن است در اثر تماس جنسی مستقیم با ترشحات بالغین آلوده، دچار التهاب گنوکوکی مهبل و رحم شوند. نوزادان و ندرتاً بالغین ممکن است مبتلا به عفونت گنوگوکی ملتحمه چشم شوند که اگر به سرعت و به مقدار کافی درمان نشوند ممکن است منجر به نابینایی گردد. در صورتیکه آلودگی به صورت سیستمیک در بدن پخش شود منجر به درگیری مفاصل و پوست و گاهی بندرت قلب و پردههای مغزی میشود. در صورتیکه درمان آلودگی و التهاب مفصلی به تأخیر افتد منجر به ضایعات دائمی مفصلی میشود. التهابهای غیرگنوکوکی مجاری ادراری - تناسلی و التهاب چرکی مخاطی رحم که ممکن است با عوامل دیگر غیر از گنوکوک ایجاد شده باشند، در اغلب موارد با عفونت گنوکوکی همراه بوده و تشخیص بالینی سوزاک را دچار اشکال میکند.
تشخیص بیماری از طریق آزمایش میکروسکوپی گسترش ترشحات دستگاه تناسلی رنگ آمیزی شده با روش گرم یا کشت این ترشحات در محیطهای اختصاصی کشت صورت میگیرد.
حداکثر شیوع این بیماری در طبقات اقتصادی پائین جامعه وجود دارد.
در حال حاضر موارد مقاوم به داروهای قدیمی افزایش یافته است و داروهای جدید تنها کاربرد درمانی دارند.
مخزن: انسان تنها مخزن شناخته شده این عامل عفونی است.
دورهٔ واگیری این زمان نزد موارد درمان نشده بیماری ممکن است برای ماهها ادامه داشته باشد. چند ساعت بعد از شروع درمان مؤثر، واگیری خاتمه مییابد.
پیشگیری: مبتنی بر رابطه جنسی سالم میباشد. جهت جلوگیری از ابتلا در اشخاصی که مشکوک به آلودگی به این بیماری میباشند حتماً بایستی ازکاندوم استفاده شود. اقدامات دیگری که خاص پیشگیری از ابتلا به سوزاک است مثل پیشگیری داروئی در چشم نوزادان و توجه به تماسهای بیماران مبتلا به سایر بیماریهای عفونی نیز اجرا میگردد. ترشحات بیمار و اشیایی که به آنها آلوده شدهاند بایستی گندزدایی شود
خلاصه : مـتاسفانه این روزها شیوع بیماریها و عفونت هایی که از طریق ارتباطات جنسی منتقل می شوند بسیار گسترده شـده است و تمام افرادی که از نظر جنسی فعال هستند در معرض خطرات ناشی از این بیماریها قرار دارند.
متن کل خبر : مـتاسفانه این روزها شیوع بیماریها و عفونت هایی که از طریق ارتباطات جنسی منتقل می شوند بسیار گسترده شـده است و تمام افرادی که از نظر جنسی فعال هستند در معرض خطرات ناشی از این بیماریها قرار دارند. بـرخـی از آنـها
با درد، زخم و ترشحات زیاد همراه هستند امـا سـایر آنها بدون هیچ گونه نشانه ای
بوده و برای مدت زمـان طـولانی بـه صورت نهفته باقی مانده و ممکن است سـهـوا بـه
دیگران منتقل شوند. تعدادی از بیماری ها قابل درمـان بـوده و بـرخـی دیـگـر درمـان
نـاپـذیـرند. کسانی که مـی خـواهـنـد برای اولین بار با فردی ارتباط جنسی برقرار کنند باید مراقب باشند و از خود محافظت کنند. بهتر است پیـش از انجام
هرگونه رابطه ای کلیه آزمایشـهای پزشکی را انـجـام دهـیـد تـا از سـلامـت فردی خود و شخص مقابل
آگاهی لازم را بدست آورید.
در این بخش برای بالا بردن اطلاعات شما
در مورد مسائل جنسی و بیماری هایی که سلامت جنسی شما را به خطر می اندازند لیستی از شایع ترین بیماری های مقاربتی را به طور
خلاصه فراهم آورده ایم. شما را آگاه می کنیم که این قبیل بیماریها چگونه منتقل می
شوند، علائم آنها چیست و روش های
درمانی هر یک به چه صورت انجام می پذیرد.
الف)) بیماری های آمیزشی درمان پذیر
1-سوزاک
روش انتقال: از طریق ارتباط دهانی،
مهبلی، مقعدی و همچنین از طریق مادر آلوده به فرزند در هنگام بارداری
علائم:
برای مردان: ترشحات زردرنگ و غلیظ آلت
تناسلی، احساس سوزش به هنگام دفع ادرار
برای خانم ها: افزایش ترشحات مهبلی، سوزش
به هنگام خروج ادرار و خونریزی های نا مرتب قاعدگی
درمان: آنتی بیوتیک ها
2-سفیلیس
روش انتقال: ارتباط دهانی، مهبلی، مقعدی
و یا از طریق لمس کردن قسمت های عفونی
علائم: پس از گذشت مدت زمان 2 تا 4 هفته
پس از ابتلا به بیماری زخم های شدید گرد و بی دردی در محل عفونی شده پدید می آیند
درمان: پنیسیلین
3-کلامدیا
روش انتقال: ارتباط دهانی، مهبلی، مقعدی
علائم:
در مردان: احساس درد به هنگام خروج
ادرار، ترشحات آلتی و بروز گلو درد در صورت وجود ارتباط دهانی
در زنان: نیز دفع ادرار همراه با درد
شدید، ترشحات مهبلی و گلو درد در صورت ارتباط دهانی
درمان: آنتی بیوتیک ها
ب ))بیماری های آمیزشی غیرقابل درمان..
1-ویروس تبخال انسانی (HSV) نوع اول
روش انتقال: لمس کردن، بوسیدن و یا
برقراری تماس جنسی با نقاط حامل ویروس مثل جوش ها و خراش ها. ارتباط دهانی
علائم: زخم های سرد و جوش های خیلی گرم
که بر روی لب ها ، داخل حفره دهان، گلو و در موارد نادر بر روی آلت تناسلی ظاهر می
شود.
درمان: دارو هایی برای درمان موضعی تجویز
می شوند مثل آسایکلویر و یا والاکسیکلویر. به خاطر داشته باشید که این روش های
درمانی تنها رشد بیماری را متوقف و یا کند می کنند ولی بیماری به طور کامل درمان
نمی شود و از بین نمی رود.
2-ویروس تبخال دستگاه تناسلی(HSV) نوع دوم
روش انتقال: ارتباط دهانی، مهبلی و یا
مقعدی. این بیماری
ممکن است در ارتباط دهانی منتقل شود
علائم: ایجاد برآمدگی های قرمز رنگ و
دردناک در اطراف آلت
تناسلی، پایین باسن و رانها. البته ممکن
است این برآمدگی ها در خانم ها درون مهبل و رحم نیز پدید آیند. دفع ادرار همراه با
درد شدید، تب، درد و ورم سینه ها و سایر غدد از دیگر نشانه های این بیماری می
باشند.
درمان: داروهای تجویز شده توسط پزشک
معالج از قبیل آسایکلویر، فامسیا کلویر و والاکسی سایکلویر. به خاطر داشته باشید
که مصرف این داروها تنها رشد این بیماری را متوقف می کنند و به منزله نوعی درمان
قطعی جوش های آلت تناسلی به شمار نمی روند.
3- ویروس هپاتیت: E,D,C,B,A روش انتقال: ارتباط جنسی به ویژه ارتباط مقعدی (و یا تماس با مدفوع آلوده) که بیشتر مربوط به نوع A است، تزریق خون آلوده ( به ویژه در نوع
C,B ).
علائم: نشانه های این بیماری تقریبا شبیه
به آنفلونزاست و در موارد شدیدتر با تب، دردهای شکمی، استفراغ، یرقان (زردی پوست و چشم ها) همراه است
درمان: استراحت مطلق، مصرف مایعات و گاهی
اوقات نیز مصرف آنتی بیوتیک برای جلوگیری از بروز باکتری های نهفته. برای هپاتیت B نوعی واکسن درست شده است اما باید توجه داشت که واکسنها تنها از ابتلا به
بیماری جلوگیری می کنند و نوعی روش درمانی به حساب نمی آیند.
4-زگیل آلت تناسلی (برآمدگی ویروسی در
انسان یا
HPV)
روش انتقال: از طریق ارتباط جنسی و یا تماس با حوله و لباس های آلوده.
علائم:
برای مردان: ظاهر شدن زگیل های بدون درد
(معمولا شبیه به گل کلم) بر روی قضیب، پوست ختنه گاه، بیضه ها و مجرای پیشاب داخلی.
در خانم ها: این زگیل ها بر روی فرج و لب
های آن، دیواره مهبل و داخل رحم ظاهر می شوند. همچنین این امکان وجود دارد که زگیل
ها در اطراف مقعد و یا حتی در روده نیز هم در مردان و هم زنان پدید آیند
درمان: زگیل ها را می توان از طریق
انجماد، سوزاندن و جراحی لیزیک بر داشت. اما هیچ تضمینی برای عدم رشد مجدد آنها
وجود ندارد
5-ایدز (سندرم اکتسابی فقدان ایمنی بدن) و HIV (ویروس انسانی کمبود مصونیت بدن)
روش انتقال: ارتباط جنسی، تزریق خون آلوده، و همچنین انتقال بیماری از مادر آلوده به جنین در طول زمان بارداری،
وضع حمل و یا شیر دادن به نوزاد.
علائم: HIV نشانه هایی شبیه به آنفلونزای خفیف را دارد و ممکن است پیش از اینکه ایدز آشکار شود برای سال های متمادی نهفته
باقی بماند. نشانه های ایدز نیز شامل تب، کاهش وزن، خستگی بیش از
اندازه، اسهال و عفونت هایی که در برخی موارد نادر منجر به بروز سرطان می شوند (
مثل تومور سرطانی کاپوسیز)
و ذات الریه می باشد.
درمان: مخلوطی از داروهای ضد ویروس و
آنهایی که رشد سلول های بیماری را متوقف می کنند و سایر داروها.